Triggers in een samengesteld gezin

Als bonusmoeder in een samengesteld gezin kom je regelmatig in situaties die je raken. Een blik van je partner. Een opmerking van de ex. Het gedrag van je bonuskind. Plots voel je je onzeker en begint je te twijfelen. Over jezelf. Over je rol als bonusmoeder. Over je plek in het samengestelde gezin. Je vraagt jezelf af: ‘Doe ik het wel goed genoeg?’ ‘Kan ik dit wel?’ ‘Wil ik wel bonusmoeder zijn?’

Een situatie, een persoon of een gedachte dat iets raakt in jou, noemen we een ‘trigger’.

Op onbewust niveau herinnert een trigger je aan een onverwerkte pijn uit je verleden. Het brengt je uit balans en je voelt je geïrriteerd, verdrietig, onzeker, jaloers, boos of angstig.

Een trigger:

·       Raakt je op je meest kwetsbare punt

·       Geeft je een negatief gevoel

·       Legt je onbewuste overtuigingen bloot

·       Laat je twijfelen

Triggers werken als spiegels die ons laten zien waar we nog onverwerkte pijn of emoties dragen. In een samengesteld gezin, met alle dynamieken van partners, exen en (bonus)kinderen, komen triggers vaak op je pad. En juist deze momenten bieden de kans om te groeien.

Stel: de ex van je partner komt de kinderen halen. Al twee uur voordat ze arriveert, merk je dat je kortaf bent tegen je partner, ongeduldig met de kinderen en je zit vol spanning. Je ziet er tegenop. De ex maakt je onzeker en je voelt je keer op keer niet goed genoeg. Altijd die steek onder water. En door haar blik naar je partner, voel jij je onzichtbaar.

De onvermijdelijke spanning tussen jou en je partner. Je merk dat je humeur letterlijk beïnvloed wordt door haar aanwezigheid en de manier waarop ze met je partner omgaat. Je denkt: ‘waarom moet dit allemaal zo moeilijk zijn?’

Wat als je deze situatie niet als negatief ziet, maar als een kans om te groeien? Wat als je de trigger gebruikt om oude pijn op te sporen die nog in je lichaam aanwezig is?

Gebruik triggers voor je eigen groei

In dit voorbeeld wordt de bonusmoeder geraakt door een trigger. De situatie met de ex raakt een oude, onverwerkte pijn die diep in haar zit. Misschien heeft het te maken met haar eigen jeugdtrauma of vroegere ervaringen waarin ze zich afgewezen of niet goed genoeg voelde. Misschien wordt ze geraakt in haar oude pijn van niet gezien of gehoord te worden of heeft ze het gevoel buitengesloten te worden.

De trigger is niet ‘de ex’. De trigger is wat zij in jou raakt. Het gaat om wat haar gedrag in jou activeert: een gevoel of een onbewuste overtuiging, zoals ‘ik ben niet goed genoeg’, ‘ik ben niet belangrijk’ of ‘ik doe er niet toe’.

Je mag zien wat je onderdrukt in jezelf

Wanneer bepaald gedrag in je jeugd werd afgekeurd of je leerde je emoties weg te stoppen (omdat ze als ‘zwak’ of ‘ongewenst’ werden gezien), onderdruk je die delen van jezelf. En exact dat deel herken je onbewust in anderen. Het triggert je om te laten zien dat er een deel in jou is dat je nog niet volledig hebt aanvaard of verwerkt.

Op psychologisch niveau willen we alles in onszelf volledig accepteren, inclusief de delen die we hebben weggestopt. Zolang het deel onverwerkt blijft, brengt het leven je steeds weer in situaties die je triggeren.

Stel je voor dat je je mateloos irriteert aan het ‘bazige’ gedrag van je bonuskind. In plaats van rustig te reageren, merk je dat je boos wordt. Je irritatie wijst je naar een trigger: het gedrag dat jij als ‘bazig’ bestempelt. De trigger wijst je naar een stuk in jezelf dat je onderdrukt.

In plaats van boos te worden, kun je deze trigger gebruiken om naar jezelf te kijken: waarom irriteert haar gedrag je zo?

De trigger is niet je bonuskind zelf. De trigger is het gedrag van je bonuskind dat in jou een onverwerkte pijn raakt. Wellicht heb je een vader die (vroeger) erg dominant en bazig aanwezig was. Als kind kon je er niets tegenin brengen. Je voelde je klein en machteloos. Er werd nooit naar je geluisterd. Door zijn ‘bazige’ gedrag bent jij gaan geloven ‘ik doe er niet toe’.

Wat je wilt, is deze oude pijn helen zodat je niet meer geraakt wordt door triggers van buitenaf. Door triggers als richtingaanwijzers te zien naar jouw oude pijn, kan je oude pijn opsporen en vanuit daar helen.

In plaats van weg te lopen van het ongemakkelijke gevoel, stel je jezelf de volgende vragen:

·       Wat exact raakte mij? Een woord, een blik, een gevoel?

·       Wat gebeurt er precies in mezelf en wat voel ik? Is het verdriet, angst, jaloezie, irritatie, boosheid, afwijzing, schaamte of schuld?

Het is belangrijk dat je je gevoel er laat zijn. Daar gaat het dus écht over:

·       Wat geloof ik op dit moment over mezelf? Wat is mijn onderliggende overtuiging? Bijvoorbeeld: ik ben het niet waard, ik doe het niet goed, ik kan het niet, ik ben niet belangrijk, etc.

Onderzoek vervolgens waar deze overtuiging vandaan komt:

·       Heb je iets meegemaakt wat te pijnlijk was om mee om te gaan?

·       Wat is er onverwerkt in je lichaam opgeslagen?

·       Herken je deze overtuiging (of emotie) bij je ouders?

Overtuigingen heb je vaak als kind ontwikkeld of overgenomen en zijn voor jou ‘normaal’ geworden. Ze bepalen hoe jij in het leven staat en welke keuzes je maakt. De vraag is nu: wil je dit zo houden?

Als bonusmoeder in een samengesteld gezin heb je onvermijdelijk te maken met triggers. Het is een normaal onderdeel van het proces van groei. Zie ze niet als obstakels, maar als kansen om jezelf beter te leren kennen en te groeien.

Over Marloes

Marloes blogt voor Ikenznkids, is regressie- en reïncarnatietherapeut en gespecialiseerd in gedrag bij jeugdtrauma. Ze begeleid vrouwen om weer in veilige verbinding met zichzelf te komen, oude gedragspatronen te doorbreken en te leven vanuit hun authentieke zelf. Daarnaast groeide Marloes zelf op in een samengesteld gezin waardoor zij schrijft vanuit ervaring.

Wil je ontdekken hoe jeugdtrauma gedrag beïnvloed en hoe je dit kunt doorbreken? Volg Marloes op Instagram: @jeugdsporen.marloes