Eline “Een samengesteld gezin is zwarte band niveau samenwerken.”

Eline zegt het zonder drama. Niet als grap en niet als verzuchting, maar als iemand die weet waar ze over praat. Ze woont samen met haar partner Rogier, zijn vrolijke dochter Saar van zeven en hun energieke dreumes Florine van dertien maanden. Een samengesteld gezin waarin het opvallend goed gaat. Niet omdat alles vanzelf loopt, maar omdat er bewust wordt gekeken, afgestemd en verantwoordelijkheid wordt genomen.

Een bestaand leven binnenstappen

Voor Rogier verhuisde Eline van Voorburg naar Heemskerk. Dit was een concessie die zij moest maken voor de relatie, aangezien Rogier zijn dochter Saar heeft en zij de helft van de tijd bij haar moeder in Heemstede woont. Haar bekende leven, met vrienden en familie dichtbij, kwam op afstand te staan. Een pittige keuze, nog steeds, aangezien Eline erg close is met haar familie en vrienden. Toch staat ze achter haar beslissing. Een relatie aangaan met een man en zijn kind werkt volgens haar niet zonder dat je als bonusmoeder bereid bent concessies te doen.

Niet alleen een nieuw huis, maar ook een bestaand systeem. Een partner met een kind, een ex die dichtbij is, soms letterlijk en altijd figuurlijk, en een geschiedenis waar zij geen onderdeel van is geweest. Dat besef was er vanaf het begin. Ze kwam dit systeem niet binnen om iets over te nemen, maar om haar plek te vinden binnen wat er al was. Dat vroeg nederigheid, geduld, véél geduld, begrip, liefde, vertrouwen en het vermogen om niet te willen concurreren met het verleden.

De relatie met de moeder van Saar, Tahnee

Vanaf het begin voelde Eline dat ze het contact met Tahnee niet wilde vermijden, maar juist wilde aangaan. Niet vanuit haar rol als nieuwe partner, maar vanuit het gedeelde belang voor Saar. Ze wilde haar leren kennen als mens, niet als ‘de ex’. Die keuze zette de toon. Er kwamen gesprekken, samen met kopjes thee of wijn, en zo investeerden zij in hun band. Eline is ervan overtuigd dat dit bijdraagt aan het fijne contact en de goede samenwerking rondom Saar. Daarbij hebben zij een vertrouwensband opgebouwd en wanneer er ‘gedoe’ is, durven ze dat inmiddels ook samen aan te gaan. “Om die reden noem ik haar ook Tahnee en niet de moeder van Saar. Wij hebben samen een vriendschappelijke band opgebouwd.”

Mama genoemd worden en loyaliteit voelen

Er was een moment dat Saar Eline mama noemde. Tahnee had aangegeven dat wanneer dat voor Saar fijn zou zijn, zeker als Florine mama gaat zeggen, dat helemaal oké is. De eerste keer dat Saar haar mama noemde, voelde heel gek en Eline voelde direct een loyaliteit naar Tahnee. Daarbij had ze altijd gedacht dat Florine haar als eerste mama zou noemen. Toch voelde ze ook dat wanneer de volwassenen dit vrij laten en Saar laten voelen wat voor haar het fijnst is, Saar dan vrij kan kiezen. Inmiddels noemt Saar Eline voornamelijk Eline en een enkele keer, vaak als Florine erbij is, zegt ze mama. En dat is helemaal oké, voor iedereen. Tahnee zegt hierover: “Dit was echt wel even een ding om als moeder te bespreken en te horen, maar mijn liefde voor Saar en haar laten voelen dat alles oké en bespreekbaar is, is groter dan mijn eigen gevoel hierin.”

Florine en een subtiele verschuiving
Toen Florine werd geboren, was Saar een enorm blije en trotse zus. Ze zijn gek op elkaar. Tegelijkertijd was het ook confronterend voor haar. Saar beschrijft dat ze zich soms jaloers voelt op Flo, omdat zij wel opgroeit in één huis met een papa en een mama. Het maakt haar soms verdrietig en daar praten ze over. Dat verdriet mag er zijn. Ook kinderen rouwen om iets wat er niet meer is. Zo benoemt Saar ook dat zij gescheiden is, in plaats van: mijn ouders zijn gescheiden. Eline denkt dat dit voor kinderen ook zo voelt. “Het liefst zou Saar met ons vijven in één huis wonen, iedereen van wie ze houdt altijd om haar heen. Om die reden doen we regelmatig leuke dingen met zijn allen en heeft zij een foto van ons vijven op haar kamer staan.”

Meerdere belangen tegelijk

Wat Eline typeert, is haar vermogen om steeds het grotere geheel te blijven zien. Niet alleen haar eigen plek, maar het hele systeem waarin iedereen verbonden is. Wat goed is voor Saar raakt Tahnee. Dat raakt Rogier. Dat raakt haar. En sinds Florine er is, ook haar. Voor Eline is dat het zwarte band niveau samenwerken. “Het is complex en heel vaak uitdagend, omdat er zoveel belangen en gevoelens door elkaar lopen. Dit vraagt bewustzijn en een interne houding waarbij iedereen goede intenties heeft en zijn best doet.”

Persoonlijke ontwikkeling als fundament

Volgens Eline werkt het bij hen zo goed omdat iedereen bereid is naar zichzelf te kijken. Niet alleen naar de ander of naar het systeem, maar naar de eigen reacties, overtuigingen en triggers. Een samengesteld gezin spiegelt je continu. Juist daar zit de mogelijkheid tot groei. In plaats van verhalen te maken over ‘de ex’ of ‘het kind’, staat ze stil bij wat er in haar wordt geraakt. Niet om gevoelens weg te drukken, maar om ze serieus te nemen zonder ze leidend te laten zijn. Die houding beïnvloedt de dynamiek positief, zeker ook omdat Tahnee en Rogier dit eveneens doen.

Waarom het werkt bij hen

Er is volgens Eline geen vast recept. Wel duidelijke keuzes. “Iedereen neemt verantwoordelijkheid voor zijn eigen stuk, heeft respect voor ieders plek en gunt de ander die plek. De sterke band die ik met Saar heb opgebouwd, heeft kunnen ontstaan omdat Tahnee die ruimte heeft gegeven.” Gesprekken worden niet vermeden. Ze blijven praten, ook als iets schuurt. Tegelijk is Eline eerlijk: dit werkt omdat iedereen bereid is hierin mee te bewegen. Dat is niet vanzelfsprekend en ook niet voor ieder samengesteld gezin haalbaar. Ieder samengesteld gezin heeft volgens haar zijn eigen kwaliteiten en groeicapaciteit.

Zwarte band niveau samenwerken

Eline glimlacht als ze het zegt. Zwarte band niveau samenwerken. Niet als waarschuwing, maar als erkenning van wat het vraagt. De band die ze met Saar heeft opgebouwd, de jaarlijkse bonusdag, de gesprekken die ontstaan en de manier waarop kinderen spiegelen maken het voor haar waardevol. Het is topsport voor je hart, maar ook een enorme bron van verdieping en verbinding.

MAANDELIJKS INCHECKEN

Als ze één advies mag geven aan andere bonusmoeders, is ze helder. “Ga elke situatie in met een open hart. Onderzoek eerst wat er bij jou gebeurt voordat je reageert. Niet om jezelf weg te cijferen, maar om volwassen te blijven in wat er speelt. En vergeet vooral niet te genieten. Juist in een samengesteld gezin ontstaan verbindingen die nergens anders ontstaan.”
Daarnaast is Eline van mening dat zowel ouders als bonusouders veel kunnen leren van hoe kinderen omgaan met het leven in een samengesteld gezin en het leven in twee huizen. “Ik laat mij dan ook graag inspireren door Saar en haar mooie manier om naar de situatie te kijken, haar veerkracht en haar grote hart.”

“There is no perfect way to do this. There are a thousand good enough ways.”
— Emily Nagoski

Heb jij ook een samengesteld gezin en wil je jouw verhaal delen voor IKENZNKIDS?
Stuur een bericht via Instagram of mail naar nienke@ikenznkids.nl we horen graag van je.