Masha: “Ik dacht dat ik een relatie begon. Ik wist niet dat ik instapte in een samengesteld gezin in volle vaart.”

Masha is 38 jaar en woont in Schagen. Samen met haar man Lex vormt zij een samengesteld gezin met vijf kinderen. Lex had al drie kinderen, Masha bracht haar dochter Isa mee en samen kregen ze nog een zoon, Lode, die nu drie is. Het is een huis waar altijd leven is. Waar het nooit stil is. En waar iedereen zijn plek moest vinden, soms sneller dan goed voelde.

Masha en Lex leren elkaar kennen in de sportschool. Geen groot romantisch verhaal, maar wel meteen helderheid. Vanaf het begin praten ze open met elkaar. Over wie ze zijn, over hun verleden en ook over de toekomst. Al op hun eerste date komt het onderwerp kinderen ter sprake. Niet omdat het zo hoort, maar omdat Masha weet wat ze wil. Ze heeft Isa en voelt diep vanbinnen dat haar gezin nog niet compleet is. Lex hoeft niet per se nog een kind, maar staat er wel voor open. Dat voelt voor haar als voldoende.

Vier maanden later is Masha zwanger. En vanaf dat moment verandert alles.

ZWANGER TERWIJL ALLES NOG NIEUW IS

De zwangerschap komt snel. Waar een zwangerschap vaak wordt gezien als iets verbindends, ervaart Masha behalve verbinding ook onrust. Ze is nog volop bezig met het leren kennen van Lex en hun dynamiek. 

Ze schrikt. Twijfelt. Vraagt zich af of ze dit wel aankan. Alles wat ze eerder heeft meegemaakt, lijkt tegelijk terug te komen. Het alleenstaande moederschap. De verantwoordelijkheid die ze al jong droeg. Hormonale veranderingen versterken het gevoel alleen maar. Ze sluit zich af, ook voor Lex.

Deze fase duurt bijna twintig weken. Een periode waarin ze vooral probeert overeind te blijven, zonder precies te weten waar ze naartoe beweegt. En dan verschuift er iets. Niet door een gesprek of een gebeurtenis, maar van binnen. Het wordt rustiger. Alsof haar lijf en hoofd stoppen met vechten tegen wat er is. Dit is de situatie. En ze besluit erin te stappen.

DE EERSTE ONTMOETING MET ALLE KINDEREN

Nog voordat haar zwangerschap zichtbaar wordt, besluiten Masha en Lex dat het tijd is om de kinderen elkaar te laten ontmoeten. Zijn kinderen hebben allang door dat er iemand in zijn leven is. De oudste maakt er grapjes over, wil weten wie ze is en vraagt om foto’s. Op een gegeven moment komt de vraag waarom ze haar eigenlijk nog niet mogen zien, terwijl ze zo dichtbij woont.

Ze spreken af in het bos. Masha komt met Isa, Lex met zijn drie kinderen. Voor iedereen is het de eerste echte ontmoeting. Alles gebeurt tegelijk. De kennismaking tussen de volwassenen, tussen de kinderen onderling en tussen hun werelden.

Tot Masha’s verrassing voelt het licht. Het klikt. De kinderen vinden elkaar snel en vanzelf. Het is zomer, ze zijn veel buiten, spelen samen en zitten in de tuin. Vanaf dat moment vragen de kinderen wanneer ze weer samen kunnen zijn. Het voelt natuurlijk, alsof het zo had moeten lopen.

WANNEER EEN ZWANGERSCHAP AL BELADEN IS

Dan komt het moment waarop ze vertellen dat Masha zwanger is. En dat moment staat niet op zichzelf. 

Wanneer Masha en Lex het nieuws delen, zijn niet alle kinderen meteen blij. De komst van een baby betekent namelijk een definitief einde van de hoop op het bij elkaar komen van papa en mama. Gemengde gevoelens, die Masha goed kon begrijpen en waarover gepraat werd.

EEN BROERTJE DAT VERBINDT

Maar tot groot geluk van Masha verandert er iets in het gezin wanneer Lode wordt geboren. De kinderen omarmen hem volledig. Ze zijn gek op hem. Voor Masha voelt het alsof er iets gezamenlijks ontstaat. Iets wat van iedereen is. Lode wordt een verbindende factor. Niet omdat alles ineens makkelijk is, maar omdat hij iets toevoegt wat hen samenbrengt. Voor het eerst voelt het echt als een gezin.

VERHUIZEN VLAK VOOR DE BEVALLING

Een maand voordat Masha bevalt, verhuizen zij en Lex naar hun nieuwe huis. Een prachtige woning in de straat van Lex’ oude buurt. Een buurt waaraan de kinderen allemaal gewend zijn, inmiddels ook Isa. Deze grotere woning is zeer welkom, nu in hun eerdere woningen simpelweg te weinig ruimte was voor iedereen. In deze nieuwe woning krijgen alle kinderen een eigen slaapkamer. Masha is hier heel blij mee. Alles lijkt perfect, maar de timing is intens. De verhuizing valt midden in een periode waarin alles al veel is.

Het huis is nog niet volledig af. De kinderen zijn er. De dozen staan overal. Vier weken later wordt Lode geboren. Het is een chaotische en uitputtende periode. Masha heeft tijd nodig om haar plek te vinden. Niet alleen in het huis, maar in het gezin en in zichzelf. Ze besluit zich over te geven en alles de tijd te geven. Dat was de beste beslissing die ze kon maken en voelt nog altijd goed.

VAN ALLES DRAGEN NAAR DELEN

Wat haar het meest uitdaagt, is het verschil in structuur. Masha is van routines en overzicht. Isa is dat gewend. Lex’ kinderen leven meer uit hun koffer. Zonder dat ze het doorheeft, neemt Masha steeds meer op zich. Regelen, structureren en corrigeren. En hoe meer zij draagt, hoe passiever Lex wordt.

Tot het niet meer klopt. Ze voelt dat ze in haar eentje vijf kinderen aan het opvoeden is. Dat is niet de bedoeling. Ze spreekt het uit en verdeelt verantwoordelijkheden. Lex regelt zijn kinderen. Zo blijft het voor haar draaglijk. Lex neemt haar serieus en pakt verantwoordelijkheid. Dat gevoel, gezien en gehoord worden, blijkt de basis onder hun relatie.

SCHULDGEVOEL EN EEN LEGE STOEL

Masha is eerlijk over haar schuldgevoel richting Isa. Aan het einde van de dag voelt ze soms dat ze vooral heeft gecorrigeerd en te weinig echt aanwezig is geweest. Ze creëert daarom bewust momenten samen. Avonden, weekendjes en tijd alleen. Langzaam wordt het vanzelfsprekender.

Toch blijft er een ander gevoel. Op momenten dat Isa er niet is, maar Lex’ kinderen wel, kan Masha zich eenzaam voelen. De lege stoel aan tafel blijft confronterend. Het voelt alsof er iets ontbreekt. Ook Lex herkent dat gevoel. Het idee dat je altijd ergens tekortschiet.

WAT MASHA HEEFT GELEERD

De grootste les die Masha meeneemt, is groei. Ze noemt zichzelf een controlefreak en weet hoe fijn orde voor haar is. Maar ze heeft geleerd loslaten, omdat het anders niet vol te houden is. Ze heeft geleerd dat haar relatie met Lex de basis is, zeker in een samengesteld gezin waar alles wordt uitvergroot.

Als ze terugkijkt, had ze één ding anders willen doen. Rustiger beginnen. Elkaar meer tijd geven. Minder stappen overslaan. Haar gouden tip is helder. Leer elkaar eerst goed kennen voordat je dit aangaat. Wees verliefd. Doe gek. Want daarna wordt het anders.

Ze zegt het zonder spijt, maar met wijsheid. Het is een mindset. Grenzen bewaken. Want als je dat niet doet, ga je lek.

Heb jij ook een samengesteld gezin en wil je jouw verhaal delen voor IKENZNKIDS?
Stuur een bericht via Instagram of mail naar nienke@ikenznkids.nl we horen graag van je.